W galerii malarstwa i grafiki znajdującej się we wschodnim skrzydle prezentowane są najciekawsze przykłady malarstwa polskiego i obcego od XIX wieku po współczesność. Szczególny nacisk położono na artystów, którzy na przestrzeni ostatnich stuleci związani byli z Bielskiem, Biała i okolicą. Galerię otwiera XIX-wieczny Salon Biedermeierowski typowy dla mieszczeńsko-przemysłowego Bielska i Białej. W sposób szczególny w sali tej wyeksponowana została twórczość malarska narodowego artysty słowackiego – Petra Michala Bohúňa, który w 1865 roku osiedlił się w Lipniku koło Białej. Wśród prezentowanych tu jego prac na szczególną uwagę zasługują portrety lokalnych elit finansowych i politycznych. Znajdują się tutaj także portrety autorstwa Mikołaja Strzegockiego i Edwarda Świerkiewicza. Uzupełnieniem malarstwa są biedermeierowskie meble, tkaniny i wyroby ze szkła. W sali niebieskiej wyeksponowano najwybitniejsze przykłady polskiego i europejskiego malarstwa realistycznego XIX wieku, znajdujące się w zbiorach Muzeum. Znajdują się tu prace m.in.: J. Matejki, P. Michałowskiego, J. Brandta, H. Rodakowskiego, J. Kossaka i innych. W przeszklonej witrynie ściennej zaprezentowano wyroby z fajansu, biskwitu, porcelany, srebra i cyny oraz malowane na kości XVIII- i XIX-wieczne miniatury. Kolejna sala - oliwkowa daje nam możliwość zapoznania się z malarstwem młodopolskim, czyli powstałym na przełomie XIX i XX wieku, jakie udało zgromadzić się w Muzeum. Do najciekawszych obrazów należą prace: J. Malczewskiego, W. Hofmana, J. Stanisławskiego, L. Wyczółkowskiego, T. Axentowicza, W. Weissa. Uzupełnieniem malarstwa są secesyjne wyroby ze szkła, porcelany i cyny. W następnej sali im. A. Bunscha prezentowane są prace artystów, którzy w latach 1918-1939 związani byli z Bielskiem, Białą i okolicą. Reprezentują oni różne orientacje artystyczne, narodowości i wyznania. Do czołowych twórców należeli: J. Fałat, A. Bunsch, J. Glasner, B. P. Oczko, F. Zitzman, V. Strauss oraz S. I. Witkiewicz. Ekspozycję zamykają sale poświęcone współczesnemu środowisku artystycznemu w Bielsku-Białej – od zakończenia II wojny światowej po XXI wiek. Żyjący i tworzący tu artyści to przedstawiciele różnych kierunków i prądów artystycznych - od abstrakcji organicznej i geometrycznej poprzez realizm, koloryzm, malarstwo metafizyczne i symboliczne po hiperrealizm historyczny i nowy ekspresjonizm. Eksponowane są prace wszystkich członków Grupy „Beskid (J. Zipper, J. Grabowski, I. Bieniek, K. Kopczyński, M. Kwaśny i Z. Zwolski), laureatów Bielskiej Jesieni (J. Wiciejewska-Pochonień, J. Hołard, T. Sztwiertnia, K. Wilczyński, A. Gilman) i innych działających w tym mieście artystów: M. Kliś, B. Krzysztof, E. Bergel, J. Dadak, M. Marczak.

Ekspozycję na biegnącym od strony wewnętrznego dziedzińca korytarzu podzielono na dwie niezależne części. W pierwszej wyeksponowano grafiki z przełomu XIX i XX wieku będące przykładem wszystkich rodzajów technik graficznych jedno- i wielo barwnych. Pochodzą one z liczącego blisko sto sztuk zbioru wydawanego w rocznikowych tekach przez wiedeńskie wydawnictwo „Jahresmappe der Gesellschaft für vervielfältigende Kunst” w latach 1895-1920, z którym współpracowali najlepsi europejscy graficy tego czasu. W drugiej części korytarza prezentowane jest malarstwo portretowe począwszy od 1800 po lata trzydzieste XX wieku. Odnajdujemy to wizerunki Bielsko-Bialskich przemysłowców, architektów, prawników, mistrzów cechowych, przedstawicieli władz miejskich, członków lokalnych stowarzyszeń i m.in. portret Edwarda Schnacka, mistrza kominiarskiego, kustosza bielskiego muzeum w dwudziestoleciu międzywojennym.